Aktibazio bat aldi berean ateratzen da jaso behar duenarengana, pertsona bakoitzak konfiguratuta dituen kanaletatik, eta erantzun bakoitza unean bertan ikusten da. Isiltasunak ez du «ez» gisa balio.
Eskatu demoaBoluntario batek «Banoa», «Ezin dut» edo «Jaso dut» erantzuten du. Hirugarrena da baliagarriena koordinatzen duenarentzat, joan daitekeen aztertzen ari dena eta oraindik mugikorra begiratu ez duena bereizten dituelako: bi erantzunekin bakarrik, bi pertsona horiek bereizezinak dira eta biei deitu behar zaie. Eta isiltasuna ez da inoiz interpretatzen. Ezin duela esan duenarekin jada ez da kontatzen; erantzun ez duena bilatu egin behar da, eta horregatik leku desberdinetan agertzen dira.
Bidalketak nahita bereizitako bi zati ditu. Lehenik, alertak nor hartzen duen ebazten da eta pertsona bakoitzeko lerro bat idazten da, denak batera: zerrenda hori da konpromisoa, eta hortik aurrera nori abisatu behar zitzaion jasota dago, nahiz eta zerbitzaria hurrengo segundoan erori. Ondoren, abisu bakoitza bere aldetik ateratzen da, eta, beraz, errebote batek bakar bati eragiten dio eta hura bakarrik saiatzen da berriro. Alderantziz eginez gero, erregistrorik gabeko abisu bidaliak geratuko lirateke, eta hori da konbinaziorik okerrena: jendeak deia jasotzen du eta koordinatzen duenak ez daki atera denik.
Alerta bat talde bati, deitura bati edo erabilgarritasun-maila bati zuzendu dakioke, kideak banan-banan izendatu gabe. Pertsona bakoitzak konfiguratuta dituen kanaletatik ateratzen da, pantailako inolako laukitxoren mende ez dauden bi arauekin: larrialdi bat ezin da isilarazi —kanal guztiak itzali dituenari posta elektronikoa berrezartzen zaio— eta SMSa larrialdietarako gordetzen da, mezuko dirua kostatzen duen kanal bakarra delako.